آبله میمون چیست و چقدر خطرناک است؟


آبله میمون این یک بیماری نادر است که اخیراً شیوع پیدا کرده و افراد زیادی را نگران کرده است. پس از شیوع بیماری عفونی و خطرناکی مانند کووید-19، بسیاری نگران شیوع یک بیماری ویروسی دیگر هستند. بنابراین تحقیقات در مورد بیماری های ویروسی اهمیت بیشتری یافته است. ویروس آبله میمون از خانواده آبله کوچک مانند آبله گاوی، واریولا و غیره است که علائمی مشابه این بیماری ایجاد می کند.

اولین مورد انسان آبله میمون در سال 1970 در جمهوری دموکراتیک کنگو مشاهده شد. از آن زمان تاکنون این بیماری بارها گسترش یافته و هر بار تحت کنترل کادر پزشکی بوده است. در حال حاضر موارد زیادی از این بیماری در بریتانیا، آمریکا، سنگاپور، اسرائیل و بسیاری از کشورهای آفریقایی ثبت شده است. با این حال، شیوع مجدد این ویروس پس از ویروس کرونا مهم است که در این مقاله به این موضوع بپردازیم.

ویروس آبله میمون چیست؟

ویروس آبله میمون بسیار شبیه آبله انسان است، اما از نظر شدت بیماری خفیف‌تر است. این بیماری در کشورهای آفریقایی بومی است و میمون های آلوده به این بیماری هنوز علائم خود را نشان می دهند.

منبع اصلی آبله میمون در طبیعت هنوز ناشناخته است و به گفته دانشمندان، گونه های مختلفی می توانند به این ویروس آلوده شوند. با این حال، بیشتر پستانداران کوچک و میمون ها بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

توده های میمون علائم مختلفی دارند که در بین گونه های مختلف کاملاً رایج است. این بیماری در سال 2022 شیوع جدید و هشدار دهنده ای را نشان می دهد که هشدار سازمان ها و نهادهای بهداشتی را برانگیخته است. به گفته کارشناسان، در حال حاضر به دلیل تغییرات اقلیمی، تخریب محیط زیست و آزمایش های ویروسی، احتمال شیوع ویروس های خطرناک و همه گیر مانند کرونا بسیار زیاد است. بنابراین، همه گیری آبله میمون می تواند آسیب های جدی به افراد وارد کند.

گفتنی است نگرانی کارشناسان از همه گیری ویروس آبله میمون برطرف نشده و برای این منظور نیاز به بررسی بیشتر است. از آنجایی که شدت و ابعاد بیماری نسبتاً گسترده و کشنده تر از ویروس کرونا است، خطر ابتلا به این ویروس جدی تر تلقی می شود.

راه های انتقال آبله میمون چیست؟

انتقال ویروس آبله میمون از طریق تماس با ویروس یا مواد آلوده به ویروس اتفاق می افتد. این ویروس می تواند توسط حیوانات و انسان منتقل شود و راه های زیادی برای ورود به بدن پیدا می کند. ویروس آبله میمون می تواند از طریق پوست آسیب دیده (حتی آسیب جزئی)، سیستم تنفسی و غشای مخاطی (چشم، بینی یا دهان) وارد بدن انسان شود. علاوه بر این، می توان گفت دستگاه گوارش نیز می تواند این ویروس را منتقل کند.


صاف

با این نرم افزار ساده، فقط با گوش دادن به مدت 5 دقیقه در روز، هر زبانی را مانند بلبل در 80 روز صحبت کنید! بهترین روش روز تقویت حافظه همزمان آموزش تصویری با کمترین قیمت ممکن!


آبله میمون می تواند از طریق نیش، زخم، مصرف گوشت فرآوری شده، تماس با ترشحات حیوانات یا تماس با مدفوع حیوانات از حیوانات به انسان منتقل شود. البته مواردی از انتقال تنفسی ویروس آبله نیز ثبت شده است.

انتقال ویروس آبله میمون از انسان به انسان معمولاً از طریق قطرات تنفسی صورت می گیرد. از آنجایی که قطرات تنفسی معمولاً نمی توانند بیش از چند متر حرکت کنند، انتقال بیماری از طریق تماس چهره به چهره زمان بر است. البته این ویروس از طریق تماس مستقیم با ترشحات و فضولات یا تماس غیرمستقیم با لباس و پارچه نیز قابل انتقال است. اما دانشمندان بیشتر نگران انتشار ویروس از طریق قطرات تنفسی هستند.

ناقل اصلی بیماری از میمون ها به انسان هنوز ناشناخته است، اما اعتقاد بر این است که موش های آفریقایی ممکن است مسئول انتقال این بیماری باشند.

علائم آبله میمون

علائم آبله میمون در انسان شبیه آبله است اما خفیف تر است. علامت اصلی آبله، بثورات پوستی است که اولین علامت نیست. تفاوت اصلی بین علائم آبله میمون و آبله در این است که آبله میمون منجر به تورم غدد لنفاوی بدن می شود. علاوه بر این، دوره کمون (فاصله بین عفونت و علائم) آبله میمون کوتاهتر و بین 1 تا 2 هفته است.

پس از دوره کمون، اولین علائم ظاهری عبارتند از: سردرد، کمردرد، درد مداوم عضلانی، تورم غدد لنفاوی، به ویژه در ناحیه زیر بغل، لرز، تب، خستگی و بثورات پوستی. 1 تا 3 روز پس از شروع تب، فرد دچار بثورات پوستی می شود که متأسفانه از صورت شروع شده و به سایر نقاط بدن سرایت می کند.

بثورات پوستی ناشی از آبله میمونی قبل از برطرف شدن مراحل زیر را طی می کنند:

  1. ماکول: ضایعاتی که قطر آنها کمتر از یک سانتی متر است.
  2. پاپول ها: راش ها برآمدگی هستند و به وضوح روی پوست قابل مشاهده هستند.
  3. وزیکول ها: کیسه هایی پر از مایع شفاف با دیواره های نازک تشکیل می شود که شدیدترین شکل ضایعات پوستی است.
  4. پوسچول: تاول های کوچک ملتهب پر از چرک.
  5. گال: تاول ها بهبود می یابند و پوست کمی خشک می شود.

علائم آبله میمون معمولا بین 3 تا 4 هفته طول می کشد. گفتنی است تا کنون تمامی افرادی که از این بیماری رنج می برند علائم آن را نشان می دهند.

چگونه از آبله میمون جلوگیری کنیم؟

برای جلوگیری از آبله میمون، لازم است اقداماتی انجام شود که زنجیره انتقال ویروس را قطع کند. برای این منظور، کارشناسان موارد زیر را توصیه می کنند:

  • از تماس با حیواناتی که ممکن است ناقل ویروس باشند خودداری کنید (حیوانات یا لاشه آنها در مناطقی که آبله میمون شایع است)
  • از تماس با مواد یا تجهیزاتی که با حیوانات یا ترشحات حیوانات (مانند خون) در تماس بوده اند خودداری کنید.
  • پس از تماس با آلودگی مشکوک، دست ها را بشویید یا حداقل از یک ضدعفونی کننده مبتنی بر الکل استفاده کنید.
  • هنگام مراقبت از بیماران از تجهیزات کامل حفاظت فردی (دستکش، ماسک، روپوش و غیره) استفاده کنید.
  • در طول یک بیماری همه گیر، پروتکل های کنترل عفونت مانند پوشیدن ماسک، رعایت فاصله اجتماعی و غیره را در نظر بگیرید.

واکسن آبله میمون

همانطور که گفتیم ویروس آبله میمون از نظر ژنتیکی با ویروسی که باعث آبله کوچک می شود مرتبط است. بنابراین می توان از واکسن آبله برای پیشگیری از آبله میمون استفاده کرد. شواهد موجود نشان می دهد که واکسن آبله می تواند از 85 درصد موارد آبله میمون جلوگیری کند. همچنین دانشمندان بر این باورند که استفاده از واکسن آبله می تواند به کاهش شدت بیماری حتی پس از عفونت کمک کند.

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) واکسن زنده ضعیف شده JYNNEOS را برای پیشگیری از آبله میمون تایید کرد. البته واکسن آبله به دلیل ریشه کنی این بیماری در دسترس عموم نیست و هنوز توصیه ای برای استفاده از این واکسن وجود ندارد. با این حال، با همه گیر شدن ویروس، استفاده از این واکسن نیز می تواند رایج باشد.

نگران آبله میمون هستید؟

بر اساس شواهد موجود، احتمال اپیدمی شدن ویروس آبله میمون کم است و اگر اتفاق عجیبی رخ ندهد، نیازی به تزریق واکسن آبله در کشور نیست. اما اگر به نظر می رسد که این ویروس توانایی بالایی برای انتشار دارد، ممکن است نیاز به تزریق واکسن در سراسر جهان باشد. سرعت انتشار این ویروس در مقایسه با ویروسی مانند کرونا ناچیز است و می توان گفت در حال حاضر جای نگرانی نیست. با این حال، هنوز نمی توان در مورد ویروس های جدید و جهش یافته اظهار نظر کرد و باید به اتفاقات غیر منتظره رسیدگی شود.

کنترل و پایش نقاط مرزی و ورود از خارج به کشور می تواند از شیوع این بیماری جلوگیری کند. همچنین در مناطقی که آبله میمون شیوع دارد (به ویژه آفریقا) واکسیناسیون آبله باید مدنظر قرار گیرد.