بر موانع حمل و نقل فعال غلبه کنید


مردی با ژاکت قرمز در حال دوچرخه سواری با کوله پشتی

حمل و نقل فعال مزایای قابل توجهی برای محیط زیست ، سلامت و اقتصاد دارد. ترویج شیوه های حمل و نقل فعال ، از جمله پیاده روی ، دوچرخه سواری و ویلچر یا ویلچر ، می تواند فعالیت بدنی را افزایش داده ، منافع اقتصادی را برای افراد و جوامع به ارمغان آورد و آلودگی هوا را کاهش دهد.

در برخی مناطق ، حمل و نقل فعال می تواند به طور کامل جایگزین استفاده از وسایل نقلیه موتوری شود. با این حال ، بیشتر اوقات ، فعالیت بدنی را می توان با اتومبیل یا وسایل نقلیه عمومی ترکیب کرد تا بخش هایی از سفر تغییر کند. با این حال ، مشارکت در حمل و نقل فعال بین جوامع شهری ، حومه ای و روستایی بسیار متفاوت است. این تفاوت به شدت با موانع شخصی ، محیطی و فرهنگی در تصویب حمل و نقل فعال مرتبط است. به منظور تشویق مردم به استفاده از روشهای حمل و نقل فعال ، این موانع باید شناسایی و برداشته شوند.

یکی از موانع حمل و نقل فعال در دسترس بودن منابع و زیرساخت ها در جامعه برای تحقق این امر است. به عنوان مثال ، شاخص تناسب اندام آمریکا شامل نمره پیاده روی است که بر اساس نحوه انجام وظایف و فعالیتها به صورت پیاده به جای نیاز به ماشین استوار است. تمایل شهرهای بزرگ نسبت به شهرهای کوچکتر که تراکم کمتری دارند و به پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری و وسایل حمل و نقل عمومی دسترسی ندارند ، امتیاز پیاده روی بالاتری دارند.

سایر عوامل م theثر بر تصمیم پیاده روی و دوچرخه سواری شامل در دسترس بودن و شرایط پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، مسیرهای چند منظوره و حمل و نقل عمومی است. موانع احتمالی مهم دسترسی به پارکینگ و انبار دوچرخه و همچنین مکانی برای تعویض و دوش گرفتن است. با دسترسی به این منابع ، می توانید به راحتی تصمیم به پیاده روی یا دوچرخه سواری بگیرید.

مانع دیگر برای حمل و نقل فعال امنیت است – واقعی و درک شده. زیرساخت ها و فرهنگ برخی از شهرها آن را برای عابران پیاده و دوچرخه سواران ایمن تر می کند ، در نتیجه مرگ و میر کمتر برای عابران پیاده و تمایل بیشتر افراد و خانواده ها برای فعالیت بیشتر ایجاد می شود. جوامع فاقد پیاده روها ، مسیرهای دوچرخه سواری ، گذرگاه های امن خیابان و نور کافی قطعاً در حمل و نقل فعال دخیل نیستند. علاوه بر این ، به دلیل وجود “شماره ایمن” ، مکانهایی که بیشتر برای پیاده روی و دوچرخه سواری استفاده می شوند امن تر هستند زیرا رانندگان درک بهتری از حضور خود دارند. وقتی دوچرخه سواران و عابران پیاده کمتر دیده می شوند ، رانندگان ممکن است احتیاط کمتری داشته باشند و این امر ایمنی را نگران کننده می کند.

فرهنگ جامعه می تواند مانعی برای حمل و نقل فعال باشد. در مکان هایی که حمل و نقل فعال و استفاده از وسایل نقلیه عمومی متداول است ، مردم بیشتر احتمال دارد ماشین را در خانه بگذارند و پیاده یا با دوچرخه به محل کار یا سفرهای تفریحی بروند. متأسفانه ، بسیاری از مردم احساس می کنند که جامعه آنها از حمل و نقل فعال یا به دلیل نبود زیرساخت ها یا به دلیل نگرش شهروندان پشتیبانی نمی کند. تقریباً تعداد کمی از مردم عادت حمل و نقل فعال را شروع یا حفظ می کنند در صورتی که به طور گسترده توسط هنجارها یا سیاست های جامعه شناخته نشده و مورد حمایت قرار نگیرد.

عوامل شخصی نیز می توانند یک عامل محدود کننده باشند. اعتقاد فرد به سلامت ، محیط زیست و مزایای اقتصادی می تواند بر تصمیم او برای مشارکت در حمل و نقل فعال تأثیر بگذارد. درک زمان اضافی برای پیاده روی یا دوچرخه سواری به جای رانندگی نیز یک مانع است ، اما جالب است بدانید که اکثر مردم زمان لازم برای سفر فعال را بیش از حد ارزیابی می کنند. همچنین ممکن است نگرانی هایی در مورد تناسب اندام و توانایی فرد برای طی مسافت های طولانی تر با پای پیاده یا دوچرخه وجود داشته باشد ، به خصوص اگر تپه هایی به محل کار و رفت و آمد وجود داشته باشد. ترکیب پیاده روی با وسایل نقلیه عمومی یا استفاده از دوچرخه برقی برای سفرهای طولانی تر می تواند شدت را کاهش داده و لذت بخش تر شود. در حالی که حمل و نقل فعال تقریباً ارزان تر از رانندگی با ماشین است ، هزینه دوچرخه و سایر تجهیزات می تواند مانع از شروع برخی از افراد شود. دوچرخه سواری و مشوق های مالی برای خرید دوچرخه می تواند این نگرانی را برطرف کند. در نهایت ، آب و هوا می تواند مهم باشد. آب و هوای گرم ، سرد یا بارانی می تواند به طور معقول حمل و نقل فعال را محدود کند ، به ویژه در مورد لباس های حرفه ای.

بسیاری از این موانع را می توان با آموزش مزایای سفرهای فعال ، در دسترس بودن زیرساخت ها ، منابع پیاده روی و دوچرخه سواری و نکاتی در مورد چگونگی سفرهای ایمن تر و راحت تر برطرف کرد. پذیرش تغییر سیاست و محیط ساخته شده می تواند به عنوان یک تلاش جهانی م effectiveثر باشد. آموزش رانندگان ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در مورد قوانین راهنمایی و رانندگی و ایمنی می تواند به تغییر فرهنگ کمک کند. و افزایش دید حمل و نقل عمومی ، عابران پیاده و دوچرخه سواران در رویدادهای “خیابان باز” می تواند آگاهی مردم را افزایش داده و حمل و نقل فعال را عادی کند. در نهایت ، گسترش دسترسی به حمل و نقل فعال می تواند جوامع را عادلانه تر ، سالم تر و از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تر کند.

نویسنده: Brian B. Parr ، Ph.D. ، FACSM ، ACSM-CEP ، دانشگاه آیکن کارولینای جنوبی

دیدگاهتان را بنویسید