زندگی با بیماری آلزایمر – برخی فراموشی ها بخشی طبیعی از پیری است


زندگی با بیماری آلزایمر – برخی فراموشی ها بخشی طبیعی از پیری است

سعی شد علائم آلزایمر را در مراحل طبقه بندی کرد. اگرچه توقف یک روش سریع برای ارزیابی پیشرفت بیماری آلزایمر است ، اما سیستم هایی برای تعیین مرحله بیماری آلزایمر تنها راهنمایی هستند. به عنوان مثال ، از دست دادن حافظه ممکن است کندتر یا سریعتر پیشرفت کند و برخی ممکن است تغییرات جدی در شخصیت را تجربه نکنند.

با این وجود ، تعیین علائم بیماری آلزایمر نشان می دهد که چگونه بیماری در بیمار پیشرفت می کند. علائم آلزایمر را می توان به صورت خفیف ، متوسط ​​یا شدید طبقه بندی کرد. برخی از متخصصان پزشکی از یک سیستم سه طبقه ساده برای تشخیص بیماری آلزایمر استفاده می کنند: زود ، متوسط ​​و دیر.

جامع ترین سیستم مرحله بندی علائم آلزایمر را به هفت مرحله تقسیم می کند:

مرحله 1: فرد دارای اختلال آشکار شناختی یا از دست دادن حافظه نیست و راه حل های معمولی دارد.

مرحله 2: فرد دچار اختلال شناختی جزئی می شود و شروع به فراموش کردن جزئیات کوچک مانند محل قرارگیری کلیدهای ماشین ، عینک یا کتاب می کند.

مرحله 3: اختلال شناختی ممکن است قابل توجه باشد. افراد دیگر متوجه از دست دادن حافظه می شوند. در این مرحله می توان علائم بیماری آلزایمر را از نظر بالینی تشخیص داد.

مرحله 4: فرد شروع به فراموش کردن آخرین رویدادها و جزئیات شخصی می کند. ظرفیت تصمیم گیری در حال ضعیف شدن است. او ممکن است از نظر اجتماعی دور افتاده به نظر برسد.

مرحله 5: از دست دادن حافظه همچنان ادامه دارد. توانایی تصمیم گیری تضعیف می شود. یک فرد در انجام برخی کارهای روزانه به کمک نیاز دارد.

مرحله 6: توانایی تصمیم گیری بسیار کاهش می یابد. فرد به مراقبت مداوم نیاز دارد. ممکن است تغییرات شخصیتی رخ دهد.

مرحله 7: شخص نمی تواند هیچ تصمیمی بگیرد ، به محرک ها پاسخ نمی دهد و نمی تواند حرکات را کنترل کند. شخص اغلب گنگ است.

صرف نظر از مرحله ، برخی از بیماران آلزایمر هنگام تشخیص چهره ها می توانند لحظاتی از وضوح را تجربه کنند ، بتوانند آن چهره ها را نام ببرند و خاطرات زنده را به خاطر بسپارند. اغلب این لحظات وضوح بو بوها ، صداها و صداهای آشنا ایجاد می شود.

علائم بیماری آلزایمر متوسط

علائم متوسط ​​بیماری آلزایمر می تواند از دو تا ده سال طول بکشد تا علائم به آخرین و شدیدترین مرحله برسد. حافظه کوتاه مدت بدتر می شود: ذخیره حقایق ، اسامی یا اخبار جدید به طور فزاینده ای دشوار می شود.

حافظه بلند مدت نیز رو به زوال می رود. مشکلات حافظه بلند مدت شامل فراموشی رویدادهای شخصی ، شماره تلفن هایی است که سالها یکسان بوده است و سایر حقایق بلند مدت.

اختلال حافظه بلند مدت به دلیل کاهش حافظه مکان ها و آدرس ها منجر به بی نظمی می شود. بیمار مبتلا به آلزایمر متوسط ​​ممکن است در یک محیط آشنا گم شود. حافظه بلند مدت به طور کامل از بین نمی رود ، اما واضح است که حافظه بلند مدت به طور فزاینده ای دچار اختلال می شود.

عملکرد شناختی و توانایی تفکر انتزاعی در این دوره همچنان در حال کاهش است. ریاضی ، خواندن و سایر مهارتها به طور فزاینده ای دچار اختلال می شوند. مشکلات زبانی و از دست دادن حفظ کلمات بیشتر آشکار می شود و بنابراین توانایی ارتباط فرد را محدود می کند.

نوسانات خلقی می تواند در این دوره بدتر شود. نوسانات خلقی می تواند شامل دوره های مشکوک ، عصبانیت ، هذیان یا پارانویا باشد. برخی از افراد دچار توهم یا رفتارهای اجباری مانند فشار دادن دستان خود می شوند.

برای انجام کارهای روزانه به کمک نیاز است. در حالی که اکثر مردم هنوز می توانند غذا بخورند و بسیاری از فعالیتهای دیگر را انجام دهند ، علیرغم علائم آلزایمر ، ممکن است برای لباس پوشیدن یا حمام کردن به کمک احتیاج داشته باشند. همچنین باید مراقب بود که افراد از راه دور نشوند یا گم نشوند.

با پیشرفت بیماری آلزایمر ، کنترل ماهیچه ها بدتر می شود. این می تواند به صورت لرزش ماهیچه ظاهر شود ، اما می تواند شامل بی اختیاری روده یا مثانه نیز باشد. مراقبین می توانند نکات و پیشنهاداتی را در مورد نحوه برخورد با بی اختیاری مثانه در وب سایت Life with Incontinence بیابند.

بیماری آلزایمر در مراحل آخر: علائم و عوارض

علائم آلزایمر در مراحل پایانی نشان دهنده وخامت قابل توجه عملکرد شناختی است. بیماران بدون کمک پرستار دائمی نمی توانند زنده بمانند. در این مرحله نه تنها باید علائم فوری بیماری آلزایمر مورد توجه قرار گیرد ، بلکه پرستار باید از عوارض جانبی احتمالی دارو ، افسردگی و سایر عوارض آگاه باشد.

علائم بیماری آلزایمر در مراحل آخر

بیماری آلزایمر دیرهنگام حتی از انجام ساده ترین کارها نیز جلوگیری می کند. قربانی در خوردن ، لباس پوشیدن ، مراقبت از سلامتی و سایر نیازهای روزانه به مراقب کاملاً وابسته است.

در حال حاضر ، اختلال حافظه تقریباً کامل است و مهارت های زبانی می تواند تا حدی ضعیف شود که فرد گنگ باشد. اختلالات خواب و هماهنگی ماهیچه ها ممکن است مختل شود ، بنابراین راه رفتن ، نشستن یا حتی ایستادن سر برای بسیاری از افراد بسیار زیاد است.

بی اختیاری ادرار ، یبوست و شکستگی

بی اختیاری مثانه یکی از عوارض شایع بیماری آلزایمر در مراحل آخر است. یک مراقب می تواند با برنامه ریزی سفرهای منظم به دستشویی ، حوادث بی اختیاری ادرار را کاهش دهد. برای اطلاعات بیشتر در مورد بی اختیاری ادرار ، مراجعه کنید

زندگی با بی اختیاری ادرار

یبوست می تواند مشکل ساز شود. اطمینان از تغذیه مناسب برای افراد مبتلا به بیماری آلزایمر دشوار است و عدم تعادل تغذیه ای می تواند منجر به یبوست شود. حرکات روده ای باید برای تشخیص زودهنگام و درمان یبوست کنترل شود.

شکستگی استخوان یک عارضه شایع است. کنترل ماهیچه ها به شدت مختل شده و منجر به زمین خوردن مکرر ، کبودی و شکستگی استخوان می شود. از آنجا که ممکن است بیمار مبتلا به آلزایمر نتواند درد شکستگی ناشی از زمین خوردن را گزارش کند ، ممکن است مراقب نیاز به بررسی فیزیکی فرد برای علائم شکستگی داشته باشد.

عوارض جانبی دارو: گلوکوم و تشنج

علاوه بر عوارض جسمی مانند شکستگی استخوان ، مراقب باید از عوارض جانبی دارو مطلع باشد. اگر علائم آلزایمر با داروهایی مانند داروهای ضدافسردگی درمان شوند ، مراقبین باید مراقب عوارض جانبی احتمالی مانند گلوکوم ، تشنج ، یبوست یا بی اختیاری ادرار باشند.

عوارض جانبی مانند گلوکوم و تشنج باید به دقت تحت نظر باشد. معاینه منظم چشم احتمال آسیب گلوکوم را کاهش می دهد. تشخیص تشنج می تواند مشکل باشد زیرا هماهنگی عضلات در حال حاضر به شدت مختل شده است.

در مورد عوارض جانبی دارو با پزشک خود مشورت کنید تا بدانید چه چیزی در انتظار شماست و هرگونه عوارض جانبی را فورا گزارش دهید.

سایر عوارض بیماری آلزایمر

زندگی با بیماری آلزایمر - برخی فراموشی ها بخشی طبیعی از پیری است

همچنین بیماران مبتلا به آلزایمر در مراحل آخر ممکن است دچار زخم بستر (زخم گشاد) ، عفونت ادراری ، تب مکرر که با مصرف آنتی بیوتیک ها برطرف نمی شود و سپتی سمی شوند. بیماران مبتلا به آلزایمر ممکن است در بلع مشکل داشته باشند ، که می تواند منجر به ذات الریه آسپیراسیون شود و ممکن است به طور کلی از خوردن غذا امتناع کرده و در نتیجه باعث کاهش سریع وزن شوند.

افسردگی و اضطراب در پرستار

از نظر احساسی ، بیمار ممکن است گیج شده یا با مراقب خصومت داشته باشد. افسردگی و اضطراب در بین مراقبین شایع است. از آنجا که اضطراب و افسردگی می توانند علائم زوال عقل را در افراد مسن ایجاد کنند و از آنجا که اکثر مراقبان خانواده مبتلا به آلزایمر همسر بیمار هستند ، ممکن است مراقب علائم مشابه آلزایمر را نیز نشان دهد.

علاوه بر افسردگی و اضطراب ، مراقبین می توانند احساس خشم ، گناه کرده و تحت استرس پرستاری قرار گیرند. مراقبان باید زمان استراحت داشته باشند: زمان برای خودشان و مراقبین حرفه ای از اعضای خانواده خود مراقبت می کنند.

بیمارستان می تواند در مراحل پایانی بیماری آلزایمر کمک های ضروری را ارائه دهد. اگر مراقب بیماری آلزایمر هستید ، برای اطلاعات بیشتر درباره مراقبت از خود مراقبت از مراقبین را مطالعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید